คนที่รักเรา.....คือคนที่เราไม่เคยนึกถึง

แต่มีสิ่งหนึ่ง.....บอกให้รู้ว่า......"เขารักเรา"

นานมาแล้ว..มีวงกลมอยู่วงหนึ่ง

เศษเสี้ยวหนึ่งของมันหายไป

มันกลิ้งไป ... กลิ้งไป
ตามหาเศษเสี้ยวที่หายไปนั้น

มันเจอผู้คนมากมาย
แต่ไม่มีใครเลย ที่จะเติมเต็มมันได้

บางที .... คิดว่าเข้ากันได้
แต่พอจะก้าวไปข้างหน้า .... ถึงได้รู้ว่า "ไปด้วยกันไม่ได้"

บางที .. ก็ใหญ่เกินไป
ถ้าฝืน ... ก็จะเจ็บทั้งสองฝ่าย

บางที ... เศษเสี้ยวมีหนามแหลมคม
กว่าจะรู้ตัวว่า "ไม่ใช่"
ก็ได้ทิ้งบาดแผล  และความเจ็บปวดมากมายไว้ให้เจ้าวงกลม    

มันยังกลิ้งไป..กลิ้งไป   จนในที่สุดก็พบเศษเสี้ยวของมัน   แล้ววงกลม...ก็เต็มวง  

เสี้ยวรูปสามเหลี่ยม... กำลังตามหาวงกลมของมัน
มันกลิ้งไป...กลิ้งไป
พบคนมากมาย ...
แต่ไม่มีใครเลย ....ที่เป็นที่ของมัน
นี่ก็ไม่ใช่ ... นั่นก็ยังไม่ใช่
พอเจอคนที่คิดว่าใช่ ...
กลับพบว่า   เขามีส่วนเติมเต็มของเขาอยู่ แล้ว
สามเหลี่ยม ... กลิ้งไป ... กลิ้งไป ....กลิ้งไป ... กลิ้งไป  

จนขอบของมันเริ่มมนลง

 เธอยังเป็นเจ้าชายในหัวใจฉันเสมอ

แม้ว่าเจ้าหญิงในใจเธอจะไม่ใช่ฉัน

และแม้ว่าเราไม่ได้รักกัน

แต่หัวใจฉันจะมีเธอเสมอไป

จดบันทึกสีเทาว่าเราคงไม่พบเจอ

แต่วันนี้ฉันยังคิดถึงเธอไม่ว่าตอนไหน

พรุ่งนี้ ก็เหมือนเดิมไม่ต่างอะไร  

ยังไง ใจฉัน ก็ยังมีแต่เธอ

  อยากบอกว่ารัก  เธอมาก  ขึ้นทุกที

มันไม่มี น้อยลง  ไม่ว่าวันไหน

แต่ฉัน ไม่พุดมันออกไป 

ยังเขียนคำเดิมในใจทุกวัน ว่าตัวฉัน คิดถึงเธอ คิดถึงเธอ

 ปล. ดัดแปลงข้อความบางส่วนมาจากเวปไซต์พี่ พี่หงส์ - Miracle of love คะ

เรา : ห๊า!!...  จิ๊บเค้าไปสบายแล้ว เค้าทรมานมานาน 

      แล้ว เราเสียใจด้วยนะ

เขา :  (ร้องไห้) เราคิดถึงเค้า เปิดตู้เจอเสื้อที่เค้า

        ซื้อให้เราก็คิดถึงเค้า กินข้าวเราก็คิดถึงเค้า ทำ

        อะไรเราก็คิด ถึงเค้า  คนที่ดีกับเราที่สุดจากเราไปแล้ว เราเพิ่งรู้ว่าเรา รักจิ๊บ รักมากจนไม่อาจจะรัก ใครได้อีกแล้ว"เรารักจิ๊บ"

  ไม่มีเสียงพูดต่อ เราได้ยินแต่เสียงร้องไห้ของผู้ชายคนหนึ่ง

..ความรักอะคร้าวเรือง                           นิจเนื่องนิยามเป็น 
นานาระย้าเย็น                                        สุภร้อย ณ รอยกาล

                                       ..กลีบรัก ฤ จักลับ                                  จะระยับลำยองนาน 
                                      ซ้อนใสหทัยสาน                                     และคละคล้อง ณ ครองสม

                                       ..เรืองรัก ฤ เลือนร้าง                              ก็สล้างมิซ่อนรมย์ 
                                      คงรอพะนอพรม                                      มนพันธะปันปอง

                                       ..หากสบก็ลองสาน                                 สิสมานสมัครจอง
                                      เพียงเสี้ยวเกาะเกลียวสอง                         จะกำซาบเสน่หา

อ่านคำแปลจากคอมเม้นท์ยุ้ยด้านล่างจ้า

• จงเชื่อในเวลา ระยะห่าง และความรู้สึก เวลาเปลี่ยนไป ความรู้สึกก็ย่อมเปลี่ยนแปลงกันได้ เราไม่สามารถหยุดเวลาได้ฉันใด  เราก็ไม่สามารถห้ามความรู้สึกที่เปลี่ยนแปลง ได้ฉันนั้น
• คู่กันแล้ว ก็ไม่แคล้วกันหรอก สักวันคงได้เดินสะดุดขากันล้ม  
• การให้ใจที่บริสุทธิ์ เป็นสิ่งที่ดี แต่จงอย่าคาดหวังสิ่งใดเลยกับผู้รับ  เพราะมันจะทำให้เราทุกข์ และจงให้อภัยเค้าเสมอ
• จงยินดี หากเค้าได้เจอคนอื่นที่ดีกว่า จงให้ "ให้เค้าไป" จงอย่าวิ่งตาม นอกจากจะเหนื่อยแล้ว เรากลับไม่ได้อะไรเลย 
•  อุเบกขา การวางเฉย จงยึดคำนี้ในการดำเนินชีวิต
• การที่เราจะคบหาหรือรู้จักใครสักคน
  ไม่ว่าจะในฐานะอะไรก็ตาม
  สิ่งหนึ่งที่ควรท่อง ควรจำไว้อยู่เสมอก็คือ
  “คน” เป็นสิ่งมีชีวิต ที่มีทั้งด้านบวก และด้านลบ อยู่ในนั้น
  อย่าตั้งใจกับคน 1 คนมากเกินไป 
  อย่าคาดหวังกับ คน 1 คนมากเกินไป
  เพราะไม่มีใครสามารถเป็นทุกอย่าง ที่ทุกคนอยากให้เป็น
  ไม่ว่าใครก็อยากมีช่วงเวลาของความเป็นส่วนตัว...คนเดียว
• แต่จงอย่าให้เวลากับคน คนหนึ่ง มากเกินไป      
  ...อยากรู้จักใครสักคน ต้องหัดเรียนรู้ ไม่ใช่เปลี่ยนแปลง.

ครั้งหนึ่ง เค้าเคยบอกเราว่า "ขอบคุณสำหรับความหวังดีที่มีให้ และไม่เคยมีใครทำให้รู้สึกดีแบบนี้มาก่อน"

ครั้งหนึ่ง เค้าอวยพรวันเกิดเราว่า "ใจหลายดวงวางลง บนพื้นฐานของมิตรไมตรีที่มารายล้อมใกล้ๆ
แม้จับต้องไม่ได้ แต่ขอให้รู้สึก
วันนี้เป็นวันเกิดของใครคนหนึ่ง
เราไม่มีของขวัญที่จะให้เขา เอาไว้แกะแล้วตื่นเต้นดีใจ
นั่นเป็นเพราะว่าเราหาของที่มันเหมาะสมที่สุดไม่ได้มากกว่า
ทั้งๆที่จริงๆแล้ว สิ่งที่อยากจะให้ในเวลานี้ คือ
การวางความรักความเชื่อใจ ลงข้างๆเขาอย่างนั้น ...
ไม่รู้ว่ามันจะมีค่าพอมั้ย "ของขวัญวันเกิด"

เราเคยไปดูหนังด้วยกัน แล้วเค้าก็จับมือเราไว้ตลอด เพราะเราหนาว เราเคยควงแขนเค้าเดินไปที่รถ วันที่เราจากกัน

ก่อนจากกันเค้าบอกเราว่า

"ขอเธอมีถนนทอดสายไปหา
ใบหน้าเอิบอาบแสงตะวันอุ่น
ขอเธอมีสายลมรื่นละมุน
อุ้มหนุนโอบเอื้ออาทรหลัง
ขอสายฝนฉ่ำละไม
พร่างพรมในร้อนร้ายคลายคลั่ง
ขอฟ้าจงปกป้องภัย
จนกว่าเราจะได้พบกันใหม่...อีกครั้ง"

ครั้งหนึ่งเค้าเคยบอกเราว่า "There're moments in life when i miss you so much. I
just want to get you from my dream and hug you for
real!!!...
Thanks for your good feeling that you give me. I feel
impression and keep it in my heart.
Day by Day, thoughts of you are always happy. For all
the love we share, i will have you at myside...for now
and evermore"

ครั้งหนึ่งเค้าพูดว่า "ถึงแม้จะห่างไกล
ไม่รู้แม้แต่อยู่ที่ไหน..
ความรู้สึกที่ดี ความคิดถึงที่มี
สะสมมานานปี คงมีสักที ได้บอกว่า "รัก"

ครั้งหนึ่ง เค้าเคยถามเราเกี่ยวกะสินสอดทองหมั้น ประหนึ่งว่าจะมาขอ

ครั้งหนึ่งตอนเราเลิกกันแล้วเราก็กลับมาใหม่ เค้าเคยพูดว่า " พี่บอกกับอาจารย์คนหนึ่งว่าตั้งแต่เคยพบผู้หญิงมา
นอกจากแม่แล้ว ก็มีน้องยุ้ยนี่แหละที่ดีกับผม มากที่สุด
แต่เวลานี้เราอยู่ไกลกัน
พี่อยากให้น้องยุ้ยเหมือนเดิม เรารักกันได้ ใช่มั้ย" แล้วเราก็กลับมารักกันเหมือนเดิม

ครั้งหนึ่ง เค้าเคยรอเราออนไลน์ เพื่อที่จะส่งเพลงนี้มาให้ พร้อมทั้งบอกให้เราคิดถึงเค้าก่อนนอน http://www.icygang.com/jukebox/listen.php?id=4932

แต่ครั้งนี้ เวลาผ่านไป อะไรๆ ก็เปลี่ยนไป แต่เราก็ยังเหมือนเดิม มาวันนี้ เค้าแค่บอกแต่ว่า

"พี่ไม่อยากเอาใจไปฝากไว้กับสิ่งที่มันเปลี่ยนแปลงตลอดเวลา 

ตอนนี้พี่ยังไม่มีใคร แต่หัวใจไม่ว่างแล้ว
วันหนึ่งเราก้อต้องจากกันอยู่ดี
เราจากกันก่อนวันนี้ก้อถือว่าดี
จะได้ไม่ต้องมาเสียใจภายหน้า"

และครั้งนี้มันก็จบ เราอาจจะเป็นคนที่เค้าเกลียดที่สุดในชีวิตก็ได้

ขอบคุณสำหรับความทรงจำดีๆ ที่ทำให้รู้สึกอบอุ่น  ขอบพระคุณคะ และขออโหสิกรรม หากมีบางครั้งได้ใช้วาจาหยาบกร้าน อันเป็นการทำให้เกิดความโกรธเคือง ไม่รู้มันจะทันมั๊ย ที่จะพูด "ขอโทษ"

ขอบคุณแจง สำหรับ blog http://spaces.msn.com/jubjangy/blog/cns!FA4176E082B12A65!616.entry?txtName=Yui&blogcs=end

มันทรมานที่เราไม่มีใครเวลาที่เราเสียใจ ต้องร้องไห้คนเดียว ต้องอาศัยกำลังใจจากตัวอักษร ถึงทำให้เราแข็งแกร่ง  เพราะที่นี่ไม่ใช่บ้าน มันเป็นแค่ประเทศหนึ่งที่เราข้ามมาเพื่ออาศัยเรียนหาวิชาความรุ้ เพื่อนๆก็ไม่อยู่ ไม่ได้เห็นหน้าเพือ่น ไม่ได้เจอคุณพ่อคุณแม่ ไม่มีเพื่อนมากอด ไม่อบอุ่น ไม่เหมือนบ้าน ตอนนี้เราต้องเข้มแข็ง เค้าไม่ได้มาคิดถึงเราเหมือนอย่างที่เราคิดถึง เค้าไม่ได้รักเราเหมือนอย่างที่เรารัก

ต้องเข้มแข็ง เข้มแข็ง